🔴 ۹ نوامبر؛ روز دو جمهوری، روز حساب تاریخ Published: 2026-11-09 Author / editor: یما افغان **تقویم سرخ – حافظهٔ تاریخی مبارزات مردم** **دوشنبه، ۹ نوامبر ۲۰۲۶ | ۱۸ عقرب ۱۴۰۵** نوت: این مقاله بر بنیاد رویدادهای تاریخی مندرج در «تقویم سرخ» نگاشته شده است.** تاریخ را توده‌ها می‌سازند، اما توده‌ها وقتی تاریخ را می‌سازند که متشکل باشند. ۹ نوامبر روز اثبات همین حقیقت است. در یک روز، بورژوازی جمهوری اعلام می‌کند تا انقلاب را بدزدد، و پرولتاریا فرمان می‌دهد تا جهان را دگرگون کند. #### افغانستان در صدر؛ مزار شریف و درس تلخ رهایی ۹ نوامبر ۲۰۰۱، مزار شریف سقوط کرد. رادیوها گفتند «طالبان شکست خورد». اما مارکسیست می‌پرسد: کدام طبقه پیروز شد؟ مزار شریف با بمب‌های B-52 آمریکا و با چکمه‌های جبههٔ متحد سقوط کرد، نه با شورای دهقانان بی‌زمین بلخ و کارگران بیکار جوزجان. برای همین، سقوط یک ارتجاع، به حاکمیت خلق نینجامید، به اشغال انجامید. موازنهٔ نظامی عوض شد، موازنهٔ طبقاتی عوض نشد. این است درس خونین افغانستان برای تقویم سرخ: **جابه‌جایی قدرت بدون سازمان‌یابی توده‌ها، فقط جای ارباب را عوض می‌کند.** تا زمانی که حزب پیشرو، دهقان و کارگر افغانستان را از پراکندگی به آگاهی طبقاتی نرساند، هر ۹ نوامبری، مزار شریف دیگری سقوط خواهد کرد و باز رهایی نخواهد آمد. افغانستان باید در صدر تقویم باشد، چون گره‌گاه تضاد امپریالیسم و خلق در همینجاست. #### ۹ نوامبر ۱۹۱۸؛ دو جمهوری در یک میدان ساعت ۲ بعد از ظهر، فیلیپ شایدمان، سوسیال-دموکرات خائن، از پنجرهٔ رایشتاگ فریاد زد: جمهوری! سه ساعت بعد، کارل لیبکنشت، کمونیست، از بالکن قصر قیصر فریاد زد: جمهوری سوسیالیستی آزاد! دو جمهوری در یک روز. یکی می‌خواست قیصر را ببرد تا بانک بماند. دیگری می‌خواست بانک را ببرد تا قیصر دیگر هرگز برنگردد. تاریخ، جمهوری شایدمان را انتخاب کرد. و نتیجه چه شد؟ سه ماه بعد، همان جمهوری پارلمانی، دستور قتل لیبکنشت و روزا لوکزامبورگ را داد. جنازهٔ روزا را به کانال انداختند. درس ۹ نوامبر ۱۹۱۸ با خون نوشته شده: **اعتصاب عمومی بدون حزب لنینی، به پارلمان ختم می‌شود، نه به سوسیالیسم. شورای کارگران بدون رهبری انقلابی، به کمیتهٔ سازش تبدیل می‌شود.** انقلاب آلمان به دلیل کمبود شجاعت شکست نخورد، به دلیل خیانت سوسیال-دموکراسی و نبود حزب بلشویک شکست خورد. #### از شب شیشه‌های شکسته تا گشایش دیوار؛ چهرهٔ واقعی بورژوازی ۹ و ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸، کریستال‌ناخت. ۱۴۰۰ کنیسه سوخت، هزاران مغازه ویران شد، ۲۶ هزار انسان به اردوگاه فرستاده شد. این دیوانگی هیتلر نبود، منطق سرمایه در بحران بود. وقتی سود در خطر است، بورژوازی نقاب دموکراسی را برمی‌دارد و چماق SA و SS را برمی‌دارد. فاشیسم استثنا نیست، قاعدهٔ سرمایه‌داری در بن‌بست است. و ۹ نوامبر ۱۹۸۹، دیوار برلین گشوده شد. امپریالیسم جشن گرفت: «آزادی پیروز شد!» کدام آزادی؟ آزادی کارگر آلمان شرقی که فردا کارخانه‌اش را به یک مارک فروختند و بیکارش کردند؟ آزادی‌ای که ارتش آلمان متحد را دوباره به یوگسلاوی و افغانستان فرستاد؟ دیوار در ۱۹۸۹ با چکش مردم فروریخت، اما خیلی پیش‌تر در دفتر سیاسی حزبی فروریخته بود که مارکسیسم-لنینیسم را با بازار آزاد عوض کرده بود. **دیوار را چکش نمی‌اندازد، انحراف از خط طبقاتی می‌اندازد.** #### فرمان‌های اکتبر؛ وقتی پرولتاریا فرمان می‌دهد در میان همین خیانت‌ها و جنایت‌ها، ۷ تا ۹ نوامبر ۱۹۱۷، دومین کنگرهٔ سراسری شوراها در پتروگراد، قدرت را به لنین سپرد. فرمان صلح: جنگ امپریالیستی تمام! فرمان زمین: زمین از آنِ کسی است که روی آن کار می‌کند! و در ۹ نوامبر ۱۹۱۷، دو فرمان سرنوشت‌ساز دیگر: فرمان مطبوعات: نشریات بورژوازی که به مقاومت مسلحانه علیه شوراها دعوت می‌کردند، تعطیل شدند. لنین می‌دانست آزادی برای گرسنگان، بدون نان معنا ندارد. پیام رادیویی لنین به جبهه‌ها: سربازان! تفنگ را زمین بگذارید، آتش‌بس فوری! در یک روز، در برلین جمهوری بورژوازی اعلام می‌شود تا انقلاب را خفه کند، در پتروگراد فرمان داده می‌شود تا جهان را زیر و رو کند. این است نبرد دو جهان در یک تقویم. #### خون معدنچیان؛ بهای سود ۹ نوامبر ۱۹۴۹، ۳۲۰ هزار معدنچی آمریکا که از ۱۹ سپتامبر در اعتصاب بودند، به طور موقت به کار بازگشتند. نه از سر تسلیم، بلکه برای آتش‌بس سه هفته‌ای. آن‌ها برای دستمزد و برای بیمهٔ درمانی می‌جنگیدند و ثابت کردند حقوق کارگر هدیهٔ سرمایه‌دار نیست، محصول تشکل است. و ۹ نوامبر ۱۹۶۳، معدن میکه در فوکوئوکای جاپان منفجر شد. ۴۵۸ کارگر زنده زنده سوختند و در گاز مونوکسید خفه شدند. چرا؟ چون ایمنی خرج دارد و خرج، سود را کم می‌کند. سرمایه، جان کارگر را در ترازوی سود می‌گذارد و همیشه سود سنگین‌تر است. از بنکر، ریاضیدان سیاه‌پوستی که در ۹ نوامبر ۱۷۳۱ در آمریکا به دنیا آمد و علیه برده‌داری نوشت، تا تورگنیف در ۱۸۱۸ که سرف‌داری را افشا کرد، تا راما رائو در ۱۸۹۶ که قلمش را علیه استعمار بریتانیا به زندان برد — تاریخ را همین‌ها می‌سازند، نه ژنرال‌ها. #### سخن آخر؛ تقویم ما سلاح ماست رفقا! ۹ نوامبر به ما می‌گوید: نارضایتی کافی نیست، خشم کافی نیست، فقر به تنهایی آگاهی نمی‌آورد. آگاهی بدون تشکیلات، پراکنده می‌شود. تشکیلات بدون آگاهی، منحرف می‌شود. و هر دو بدون حزب پیشرو، به شایدمان ختم می‌شود، نه به لیبکنشت. امروز جهان دوباره در ۹ نوامبر است. انحصارات سرمایه، جنگ، فاشیسم نوین، و بحران زیست‌محیطی. در برابرش، همان دو راه قدیمی است: جمهوری شایدمان‌ها یا جمهوری لیبکنشت‌ها. **تقویم سرخ را برای همین زنده نگه می‌داریم: تا فراموش نکنیم کدام راه را باید رفت.** **زنده باد توده‌های آگاه، متحد و سازمان‌یافته — تنها نیروی دگرگون‌ساز تاریخ!** **زنده باد حزب پیشرو مارکسیستی-لنینیستی — تنها ضامن پیروزی!** 897480439_2008572599836452_2063573655050366700_nدریافت 897480439_2008572599836452_2063573655050366700_nدریافت